Bang van Sinterklaas en andere peuterpsychologie

Milou is inmiddels 3 geworden (toen ik dit schreef was ze nog geen 3). Wow, wat gaat dat snel. Ze is echt enorm gegroeid, vooral haar voeten. Ze zit nu voor me aan tafel te spelen met zeer geavanceerde klei. Ze vult een ananas vormpje. Op de achtergrond staan Sinterklaarliedjes aan. Alhoewel ze het fenomeen Sinterklaas nog niet volledig omarmd heeft. Vorige week wilde ze niet eens haar schoen zetten. En gisterenavond hebben we meegelopen in de Sinterklaas optocht in de Jordaan. Heel leuk. Milou vond Sint wel een beetje eng en wilde geen pepernoot aannemen van welke piet dan ook. Heel goed, nooit snoepjes aannemen van enge mannen.

Er is een boel gebeurd in ons leven. Tina is al weer een aantal maanden gestopt met werken. Ze gaat officieel per 1-1-2012 uit dienst bij SBS. En het vergaat haar goed. Ze is natuurlijk nog wel vaak verdrietig, maar tegelijkertijd voelt ze zich heel goed. Ze sport veel (volgend jaar de NY marathon zegt ze, dan moet ik een heeeele grote fanfare bestellen), geniet van Milou en is lekker aan het lummelen. En ze heeft ook al weer een nieuwe baan. Heel luxe, ze gaat 3 dagen per week werken bij Eyeworks als Creative Director. Echt een supervette baan. En met mijn bedrijf gaat het goed. Ik heb net weer een programma verkocht (we gaan moppen verfilmen tot korte sketches, hahahahaha, nu al lachen toch). En ik ben bijna rond met nog een programma voor RTL4. Dik tevreden. Ik deel inmiddels kantoor met mijn goede vriend Michiel en regisseur, dat leek ons en gezellig en handig.
We zijn net op cruise geweest, naar Israel en Egypte. We hebben ons even verplaatst in het leven van een pensionado. Heerlijk was t. Milou vond het ook de BOM. Heerlijk zo’n joekel van een stoomboot met 2400 passagiers (gemiddelde leeftijd 66) en 1100 bemanningsleden (meestal Filippijnen). Alles was er, een theater, casino, 13 restaurants, een grote sportschool en een spa. En het leuke is, je reist ‘s-nachts en doet ‘s-ochtends de gordijnen op en dan ben je opeens in een ander land. We hebben excursies gemaakt naar Nazareth, het meer van Gallilee, Jeruzalem en de piramides. Heel mooi.
Milou gaat nog steeds 3 ochtenden per week naar de Peuterspeelzaal, maar waarschijnlijk per begin januari gaat ze 3 dagen naar de creche. Tara vertrekt namelijk volgende week naar Zwitserland om samen te gaan wonen met haar vriend. Dus we denken na over andere oplossingen. Een oppas aan huis of weer een au-pair. We weten het nog niet.
En Milou is verder heel blij. Af en toe denk ik dat we haar teveel verwennen, vooral met aandacht. Maar het is ook gewoon zo’n lief meisje, we zijn iedere dag weer vertederd. Even een paar highlights
Van Buttebatje naar Botermannetje
Boterham is kwa dictie nog een brug te ver. Dus Milou verbasterde dit eerst tot buttebatje (is al leuk) en nu tot botermannetje (ook snoezig natuurlijk)
Ballet
Milou zit sinds een aantal weken op ballet. Alhoewel ze er vol overtuiging aan begon, gehesen in haar tutu, neemt het enthousiasme iets af.
Liedjes zingen
Ze is helemaal wild van zingen. Op vakantie in Italie deze zomer heeft ze de CD met kinderliedjes wel 432 keer geluisterd (en wij dus ook…berend botje…op een klein stationnetje). Ze kent ze inmiddels allemaal uit haar hoofd.
Jip & Janneke
We lezen haar iedere avond voor uit Jip&Janneke. Ze vindt die verhalen heel leuk, maar 1 verhaal is favoriet. De draaimolen. Dat verhaal kent ze ook helemaal uit haar hoofd. Als we beginnen met voorlezen, dan neemt ze het over en vertelt ze het hele verhaal zelf. Beetje koeterwaals, maar als je meeleest verstaanbaar.
Sokjes en Slaapzakje aanhouden
Ze is dol op kleren en het meeste dol op sokjes. Koud of warm, maillot of niet, ze wil altijd sokjes aan. Maar niet nadat zorgvuldig is beoordeeld of de kleur van de sokjes past bij de rest van de outfit. Een andere gekke trek is dat ze ‘s-ochtends nooit haar slaapzak uit wil. Ze wil het liefst ontbijten in haar slaapzakje. Krijgen we haar niet van af.
Zindelijk
Ze is bijna zindelijk. Althans, zo zindelijk als kan met een stel luie ouders. Als we naar buiten gaan of als ze naar de PSZ gaat krijgt ze een luier om, dus ze is nog wat in verwarring. MAar ze komt er wel.
Deur open lezen in bed
Tegenwoordig wil ze altijd de deur open, lampje aan en nog even lezen in bed. Als ze dan uitgelezen is, roept ze ons om de deur dicht te doen. Dan gaat ze slapen. Misschien moet ze maar eens ene bedlampje.

De petitie van opa Willem

Opa Willem (Opa Bieme) heeft 33.333 handtekeningen verzameld om ons weer eens iets te laten schrijven op de web-log. Daaraan kunnen we niet voorbij gaan. Dat is een halve zetel in de Tweede Kamer. Dank je wel Opa Willem. 

DSC_6044
Het is dan ook al weer een half jaar geleden dat we voor het laatst schreven. Toen was Milou nog minderjarig. Inmiddels is er veel veranderd. Ze kan behoorlijk goed praten (alhoewel een tolk-vertaler soms van pas zou komen). Ik vind af en toe dat haar uitspraak nog wel wat te wensen overlaat, maar Tina vindt me dan een zeur. Ze heeft nog moeite met de G en de R en de S. Daardoor klinken sommige woorden wat gek. 

Ze gaat 3 ochtenden per week naar de peuterspeelzaal. Vindt ze meestal heel leuk. Ze is dol op juffrouw Lisa en weet feilloos de namen van de andere kinderen. Fenne, Senne, Lex, Ferdia, Nicky, Pietje, Pien, Oswald, allemaal klasgenootjes. Ze tekenen, plakken, spelen spelletjes en zingen liedjes. Wat een heerlijk leven. We hebben haar ook al ingeschreven voor de basisschool, de Theo Thijssenschool hier om de hoek. 

P1020613
Ze houdt enorm van zingen. Olifantje in het bos en In de maneschijn staan bij haar hoog genoteerd in de top 10. Vanochtend zat ze met haar stoeltje voor de stereo toen de CD met kinderliedjes op stond om mee te klappen en  te zingen. 

Ze is de laatste tijd ook opeens veel meer verlegen dan ze eerst was. Zo zijn we net naar de 3e verjaardag van Boris geweest en het liefst kruipt Milou dan in je t-shirt of in je oor. Ach, we hebben al lang ontdekt dat alles bij kinderen in onverklaarbare fases gaat. Ze wilde ze ook een aantal maanden opeens niet meer in bad. Met hand en woord verzette zich tegen het bad. Maar dat is dan opeens weer over. Nu wil ze opeens s nachts de deur van haar slaapkamer een stukje open. En dat luistert nauw, niet te ver open maar zeker niet te ver dicht. Ook weer een fase.

Puzzelen kan ze als de beste. Ze maakt puzzels voor kinderen van 3 in een handomdraai zonder hulp. Wij als trotse ouders weten natuurlijk zeker dat het gymnasiastje wordt. 

En het is een modeprinsesje. Tina heeft bij H&M nieuwe kleren gekocht voor Milou en terwijl ik dit zit te typen, is Milou alle nieuwe stukken aan het aanpassen en showen. Ze rent nu heen en weer door de kamer met haar nieuwe jurk aan. Mooi, mooi, joehoe zegt ze. Het is dat ze niet heel lang is, anders zou ze waarschijnlijk het liefst op de catwalk staan.

En balletten is haar nieuwe ding. Dan gaat ze met een hand tegen de muur staan en trekt ze haar been op tegen haar andere been en steekt ze haar andere hand gekromd in de lucht. Vervolgens gaat ze op haar tenen staan en steekt ze beide armpjes in de lucht. We hebben haar geleerd om aan het eind van haar show te buigen: bajken, zegt ze dan en ze maakt wat snelle bewegingen met haar hoofd voorover. Vanaf 2 september gaat ze echt op ballet, peuterballet. Het is nu al schattig. 

 Dat was het weer. Moet nu gaan koken. Liefs

 

 

 

Milou is officieel peuter

Vlak voor de Kerst nog even snel een bericht. Zit binnen met de thermostaat op standje Dubai, Milou ligt te snurken in bed. Ze is de laatste 3 dagen enorm ziek. Vannacht had ze 40,9 graden koorts, best een beetje eng. Terwijl ik met mijn moeder en Jan en mijn vader bij Caro Emerald zat, heeft Tina toch maar de huisartsenpost gebeld. Slaapzak moest uit, rompertje met korte mouwtjes en natte lappen op haar hoofd. De koort bleef. Vannacht was hel. Ze sliep tussen ons in maar werd iedere 20 minuten gillend wakker. Auw, riep ze dan, en wees naar haar mond. Ze had een aft. Ach gut. Vandaag is het niet veel beter. Bij de dokter geweest, longen en oren gecontroleerd, niets aan de hand. Gewoon uitzieken. Verdorie, ik wil zwaar geschut zodat het snel weer over is, pillen ofzo. Uitzieken, bah.  Tina kon er slecht tegen dat Milou zo zielig aan het jammeren was. Ze kon haar tranen nauwelijks bedwingen. 

P1020344
Verder gaat alles goed met Milou. Of zoals ze zelf zegt: hoed. Hoe is het met jou Milou? Hoeed, zegt ze dan. We hebben afgelopen zondag haar 2e verjaardag gevierd. Ik weet niet wat ze ervan vond. Ze leek het allemaal maar een beetje over zich heen te laten komen. Cadeaus uitpakken vond ze vet. Dat doet ze graag. En als het even niet lukt, wijst ze naar mij of Tina en zegt: opaaah (dat betekent OPEN). Het was druk in huis met de verjaardag, ook al konden sommigen niet komen wegens de Ijstijd die in Nederland is aangebroken. Het is net als vorig jaar al weer zo bar en boos. Dikke pakken sneeuw, ijzel en koude wind. Brrrr, niets aan. Er zijn trouwens werkelijk wetenschappers die beweren dat dit wel eens het begin van de kleine ijstijd zou kunnen zijn. De komende 50-60 jaar dit soort winters. Misschien moeten we maar eens uitwijken naar warmer oorden.

P1020329

Milou praat al weer een stukje vlotter. Ze verbindt inmiddels twee woorden, wat iedere ouder natuurlijk een teken vindt dat hun kind echt heel intelligent is. Lulu tuin (Milou kan ze niet uitspreken). Of Pop tuin (sneeuwpop in de tuin). Ze heeft ook hele eigen woordjes, waarvan het altijd leuk is die te onthouden: tietie is drinken en pijaa is spelen. Die laatste kan ik nog enigszins begrijpen in de wereld van de fonetica, maar de eerste snap ik niet. Tietie? Zou het iets te maken hebben met haar verlangen naar borstvoeding? Wie zal het zeggen? Verder zijn we natuurlijk vertederd door ieder nieuw woord wat ze zegt. Dan wordt er stevig heen en weer ge-smst. Ze kan al dit zeggen of dat of zus. Vast herkenbaar voor vele ouders. Wordt tijd dat Milou zelf leert sms'en, dan kan ze ons sms'en wat ze kan zeggen. 

P1020273

Milou zit enorm in de nee fase. Ik ben twee dus ik zeg Neeeiij, zegt Milou dan al zelf. Alles is nee. Ze eet ook niet heel goed. Alleen als we niet kijken wil ze snel wat pasta naar binnen duwen. Zodra we haar aankijken duwt ze demonstratief haar bakje eten weg en zegt…Neeeij. 

Volgende week gaan we naar New York. Mijn moeder en Jan komen in ons huis oppassen op Loetje, wij gaan met 2 vrienden naar the Big Apple. Best spannend zonder dochter op stap. Ook wel eens lekker. Uitslapen, geen oppas die afgelost hoeft te worden en geen boterhammen in stukjes snijden. 

P1020338

 

We zijn verliefd…

op onze dochter. Ik begrijp inmiddels wat mensen bedoelen als ze zeggen dat ze verliefde gevoelens voor hun kind hebben. Het is wonderlijk, magisch. Zeker nu ze steeds communicatiever wordt. P1020102

Het gaat nog steeds erg goed met Milou. De afgelopen weken was ze een beetje humeurig, maar ze was dan ook behoorlijk verkouden en krijgt een stuk of wat kiezen door. Lijkt me ook geen pretje, van die bonken porcelein die door je tandvlees heen drukken. Brrr, pijnlijk. Ze eet daardoor iets minder goed, is wat sneller aangebrand en wordt soms wakker 's nachts. We hebben trouwens een fantastische ontdekking gedaan. Op de babyfoon zit een terugpraatknop (als bij een walkietalkie). Als Milou even wakker wordt, dan roepen we door de babyfoon dat ze lekker moet gaan slapen en dan is het direct stil. Wat een uitvinding, dan we dat niet eerder hebben ontdekt. Dank dames en heren van Alecto. 

Milou praat steeds meer. Sommige mensen vragen nog wel eens in hun onwetendheid of Milou 'al' Nederlands praat. Jullie begrijpen natuurlijk dat ze nooit Chinees heeft gesproken. Ze kan steeds meer worden, weliswaar niet altijd even herkenbaar, maar toch. Lamp, pop, door (deur in het Engels), ball, poep, op (de koek is op), aap (dat spreekt ze uit door de P heel hard te spugen, AAPfffrrff) en taart (zonder de RT, maar wij snappen het). Vorige keer schreef ik dat ze voor de rest alles Pum noemt, nu heeft ze een stopwoord wat we niet begrijpen: TepToooo. Het lijkt op TjapTjoy. Zou ze toch nog een beetje Chinees kunnen?P1020105

Milou is klaar met de Teletubbies, Bumba is in de revival en nu is ze groot fan van K3 (vooral Handjes draaien en Wie heb ik aan de lijn, beiden kan ze ook goed uitbeelden). En ze heeft een nieuw idool: Kikker. Ze vraagt ons regelmatig om deze DVD aan te zetten door hard te roepen: Kokkaaa. Bij ons heb je aan 1 woord genoeg schat. Ook is ze gek op foto's kijken. Vooral foto's van zichzelf vindt ze interessant. Ze kan er geen genoeg van krijgen. Gaat helemaal stralen als ze zichzelf terugziet op foto's. Wat een ijdeltuit, misschien moeten we haar een spiegel kado doen voor d'r verjaardag (21 december, niet vergeten he). 

Ze is de laatste weken ook helemaal gek van twee knuffels. Aappffrr en beer (maar die heet ook Aappfffrr). Ze moeten overal mee naar toe. Mee eten, mee slapen en mee in de auto. Geen moment zonder Aappffrr en Aappffrr. Als we haar in bed leggen moet Aappffrr die eigenlijk beer is aan het einde van het bed en echte Aappffrr moet naast haar liggen, waarbij ze haar armpje liefdevol over hem heen legt. Het duurt niet lang of ze wil lepeltje-lepeltje met hem liggen. P1020140

En douchen is nu helemaal hot. Ze vindt niets leuker dan samen met mama of papa onder de douche. Zodra de douche aangaat, staat ze met haar armpjes tegen de muur (de houding waarin arrestanten in Amerikaanse politieseries altijd tegen de muur staan) te wachten tot ze van top tot teen besproeid wordt. Daarna gaat ze vaak een stuk of 421 keer onder mijn benen door en weer terug. 

En ze heeft vorige week voor het eerst op een potje geplast. Bewijs staat hieronder. Ik vermoed dat ze het per ongeluk deed, want de plas die ze vlak daarvoor deed was op het kleed.  P1020121

Met de opstart van mijn bedrijf gaat het redelijk voorspoedig. Ik heb een eerste opdracht binnengesleept en hoop rond november met een team aan de slag te kunnen om dit 8 delige programma over hufterig gedrag voor MAX te gaan maken. Ik heb vorige week een huurcontract getekend voor een heel leuk oud winkelpand op de Marnixstraat, hier om de hoek. Lopen naar mijn werk, wat een genot. Wat ons verder vooral erg bezig houdt is de zus van Tina. Die is al lange tijd ziek en het gaat momenteel erg slecht met haar. Vooral Tina is een groot deel van de week bij haar zus om haar te ondersteunen en gewoon om bij haar te zijn. Best zwaar allemaal. Milou sleept ons er door heen met haar vrolijkheid. Liefs en tot de volgende keer.P1020110

En voor je ‘t weet woont ze op kamers….

Milou is anderhalf. De tijd gaat supersnel. Iedere week nemen we ons voor om weer een stukje te schrijven, al was t maar voor Milou zelf. En pas nu komt t ervan.  

Het gaat enorm goed met Milou. Hoewel we vandaag hebben vastgesteld dat ze ergens in haar stamboom een kattensoort moet hebben omdat ze af en toe opeens uithaalt met haar klauwtjes, is ze voor de P1010592
rest voorbeeldig. Het is een heuse peuter en wordt steeds meer mens. Ze begrijpt ons enorm goed, bijna alle opdrachten voert ze feilloos uit. Op 'Ga maar de afwas doen' krijgen we nog nul op het rekest, maar bijvoorbeeld doe je schoenen aan/uit, ga maar naar bed, rondje draaien, we gaan naar buiten, we gaan naar de speeltuin, ga je handjes maar afdrogen, ze begrijpt het perfect.

Praten begint langzaam te komen. Woorden die er, enigszins verbasterd, uitkomen: Pap, papa, mama, Ted (hond van de buren), Tata (Tara, de au pair), badpak (fonetisch baapaa), teen (althans, ze wijst op haar teen en zegt xb4temxb4), voor de rest is alles xb4pumxb4.

Milou eet graag boterhammen met pindakaas (ze vindt xb4t vooral leuk staan in dxb4r haar), ze slaapt prima (soms wordt ze nog wel eens om een uur of zes wakker, dan krijgt ze een fles en slaapt ze door tot acht uur). Eergisteren werd ze wakker met een blauw oog en allemaal bloed in haar bedje. Je denkt direct van alles, maar het bleek dat ze zichzelf had gekrabt in haar oog. Toch weer dat katje wat ergens in haar huist.

P1010697
Ze vindt het enig om te dansen. Ze heeft een zelfingestudeerd dansje: ze houdt zich vast aan onze handen, stapt van de ene op de andere voet (x5), daarna trappelt ze heftig op en neer en maakt dan een rondje en dat nog een stuk of 40 keer. Ik heb al eerder gezegd dat ze mee kan doen aan So you think you can dance, daar was niets van gelogen.

Milou vindt t ook leuk om kusjes te geven (daar hebben we haar flink in moeten trainen, maar goed, de liefde komt niet vanzelf). En wat zo enorm schattig is, is dat als ze mij een kusje geeft, dan moet ze Tina er ook eentje geven. Met andere woorden, ook gelijkwaardigheid zit er al goed in bij onze lieve dochter.

Verder vindt Milou het leuk om: te puzzelen (ze kan al de puzzel voor kinderen van drie en ouder, wij zijn er natuurlijk van overtuigd dat ze een P1010691
wonderkind is, we leggen iedere avond de bladmuziek van 3e van Mahler bij haar in bed), te schommelen, te zwemmen (beetje eng, maar wel spannend), te lopen en te rennen, te zwaaien (ze zwaait naar iedereen, dat doet zelfs de Koningin niet), van de glijbaan, te vegen (nog nooit zoxb4n schone stoep gehad), de hond van de buren (Ted), Teletubbies, Bumba (al iets minder: xb4daar ben ik nu te oud voor, mam!xb4), Duplo, de klipjes van de fietstas, in bad, knuffelen. Wat ze niet leuk vindt: als ze iets niet mag (gaat ze grommen), als een van ons weggaat uit huis en auto rijden (dat is jammer, we hopen dat een DVD speler de uitkomst biedt, want ik wordt erg gefrustreerd van een kind dat anderhalf uur krijst in de auto).

P1010741

Met Tata gaat het erg goed. Milou vond het in het begin allemaal maar niks, ze wilde absioluut niet dat we weggingen. Maar inmiddels gaat t super. Tara is lief voor haar, ze is zorgzaam en Milou is nu dol op haar. Tata, tata, tata, schreeuwt ze xb4s-ochtends als ze aankomt. Ze doen leuk dingen samen, gaan veel naar de kinderboerderij, naar de speeltuin en wandelen de hele buurt door.

Milou is nu 80 centimeter en weegt precies 10 kilo.

Liefs, Jasper, Tina en Milou

Daar zijn we weer…

OP1010334p veler verzoek een update. We houden wel een handgeschreven dagboekje bij, maar daar hebben jullie natuurlijk geen bal aan. We zijn inmiddels al weer een maand of 3 verder. Milou is nu 15 maanden. En er is een boel veranderd. Ze kan al koken, de afwasmachine inruimen en staat nu net de ramen te lappen. Nee dat nog niet, maar ze kan al wel verschrikkelijk veel. Sinds een maand loopt ze als een kievit door het huis en het lijkt wel alsof ze sinds ze kan lopen nog weer vrolijker is geworden. Alsof ze daar al maanden van droomde. En ze kan van de trap af. Ze weet nu dat ze op haar buik moet gaan liggen en heel voorzichtig zich naar beneden moet laten zakken. Ze denkt nu echter dat alles een trap is, dus bij iedere scheiding van twee vloersoorten (van gras naar tegel bijvoorbeeld) gaat ze op haar buik liggen en schuifelt over de scheidslijn. Dat wordt nog wat bij een zebrapad. 

Dan de afdeling tanden. Pas nu lijkt er 1 nieuw tandje door te komen. Dan heeft ze er 5. Nounou, poepoe. Maar ze is al helemaal gewend om vrijwel tandenloos door het leven te gaan, want ze deinst voor een boterham met flinke korst niet terug. En papa in zijn neus bijten kan ook prima met 4 tanden.P1010386_2  

Praten wil ook nog niet echt vlotten. Maar, met dank aan onze Vlaamse vrienden van Studio 100 is het eerste woord van onze dochter niet mama, maar baba. En dat staat echt niet voor papa, dat staat voor BUMBA. Het allereerste woord van onze dochter is de naam van een clown. Grrr@#X#@>. Bedankt Gert. Hoe zou jij het vinden als jouw dochter als eerste Bassie of Adriaantje zegt. Nee, dat wil je ook niet.

Slapen daarentegen gaat erg goed de laatste tijd. Ze slaapt als een roos van half acht tot een uur of 7. P1010497Een enkele keer wordt ze nog wel eens wakker snachts, maar dat is meestal met een beetje jonge jenever melk opgelost. En we hoeven er ook niet meer bij te blijven tot ze in slaap valt. In het begin mochten we echt niet weg, dan begon ze te gillen. Maar nu leggen we haar neer en laten we haar alleen, met Muis of met Beer. Je wilt niet weten wat een boel tijd dat scheelt. Heerlijk. Kunnen we eindelijk DWDD weer eens zien.

Kortom, het gaat perfect met onze kleine Milou. We zijn superblij met haar.

Liefs

J&T

Milou is 1 geworden.

Gisteren was een heugelijke dag. Niet vanwege de hevigste sneeuwval sinds de jaren ’60. Niet vanwege Laura die gevonden was op de Antillen. Niet vanwege de mislukte klimaattop. Niet vanwege het feit dat maar 15% van de treinen reed. Nee, vanwege de eerste verjaardag van het liefste meisje van de wereld. Milou werd gisteren 1. En we hebben er een leuke dag van gemaakt. Tina bracht mij een ontbijt op bed en Milou, die nog lekker bij mij aan het slapen was, kreeg een fles op bed. Wat een luxe. Smiddags hebben we met z’n drietjes geluncht bij cafe Thijssen. Wij een club sandwich, Milou een meegebrachte boterham met pindakaas. s Avonds hebben we kado’s uitgepakt en kreeg Milou een taartje met 1 kaars. Zoals het hoort. Ach, de grap is dat Milou er zelf allemaal niet veel van snapt. Alhoewel…ze was gisteren wel heel opgetogen. Ze heeft geen enkel slaapje gedaan overdag.

Omdat deze weblog ook een soort dagboek moet worden, zal ik bijhouden welke ontwikkelingen Milou allemaal doormaakt:

– Ze kan een kusje geven op commando en ze kan in haar handen klappen.

– Ze kan sinds gisteren zelfstandig staan. Niet langer dan 5 seconden, maar toch. Als we dan heel hard goedzo roepen, dan gaat ze zelf in haar handjes klappen.

– Ze begrijpt de woorden: Milou, papa, mama, eten, Bumba, kusje, staan en lopen.

– Ze is een pro in het spel Balletje Balletje. Wij leggen een bal onder een van de drie halve bollen en schuiven die door elkaar. Ze raadt feilloos waar de bal onder zit. 

– Ze speelt het liefst met gebruiksvoorwerpen en gooit graag alles van tafel wat er op staat

– Ze wordt iedere avond om half elf even wakker om dan na 5 sec. weer te slapen. We snappen niet waarom.

– Ze poept het liefst om de dag, maar dan wel twee keer. Tina gaat ervan kokhalzen.

– Ze is dol op boterhammen. En op Pyamapapje Vanille van Bambix.

Dat was t weer voor nu. Haar eerste Kerst komt er aan. Nog meer cadeaus. We moeten verhuizen.P1010127weblog

‘t is lastig loggen…

met een dochter die het liefst op mijn toetsenbord komt rammen zodra ik de laptop opstart. Vraag me niet waarom, maar zodra Milou mij de computer ziet openen, laat ze alles uit haar handen vallen en kruipt ze als een bezetene naar me toe om mee te typen. Lastig, maar wel enorm leuk.

Het gaat nog steeds supergoed met onze kleine poepchinees (vandaag heeft ze die bijnaam wel 3 keer eer aangedaan, maar dat terzijde). Ze slaapt best goed behalve smiddags, dan weigert ze haar middagdutje. Wie weigert nou zoiets, lijkt me heerlijk om smiddags legitiem een dutje te mogen doen. Dan maar in de buggy en wandelen. Dan valt ze binnen 3 seconden in slaap. En Jasper maar rondjes lopen. Gisteren zei een collega nog tegen me dat als je vader/moeder wordt, dan kom je vanzelf in een geheim genootschap van moeders en vaders die van alles uithalen om kind te laten slapen. Op de meest wonderlijke momenten zie je opeens ouders met een buggy lopen of met de auto rondjes rijden rond de rotonde. Ik wil graag zo snel mogelijk weer geroyeerd worden uit dit genootschap. 

Vandaag hebben we een heerlijke dag gehad. Ze sliep tot half zeven, daarna beetje getut. Van 9-10 sliep Milou en daarna hebben we gewandeld, koffie gedronken met een vriend, pakketje opgehaald bij postkantoor, samen in de regen naar The Frozen Fountain gefietst (ze schaterde het uit, zo leuk vond ze fietsen) en lampjes gekocht. Zo ziet een dag er dus ongeveer uit. Heel gezellig, soms wat eenzijdig. We zijn ook wel blij als we af en toe iets anders mogen doen. En het is wel superfijn dat we nu even samen thuis zijn, kunnen we elkaar beetje aflossen.

Kortom, we zijn dik tevreden. Nu trekt Milou al weer aan mijn been en kruipt ze richting toetsenbord. Ik ga maar afsluiten. Over en uit.

PS: dit is een groepsfoto genomen op de laatste dag in Beijing. Misschien leuk voor jullie om al die families eens te zien.Groep_2  

Het vervolg

Het verhaal stopt niet op Schiphol. Daar begint het eigenlijk pas. We zijn nu 1 week thuis en het gaat ontzettend goed. Milou vindt het helaas wel nodig om iedere ochtend vroeg wakker te worden door haar jetlag. Dus Tina en ik hebben al heel wat herhalingen van Netwerk, DWDD en het Journaal gezien tussen 4 en 7 ‘s-ochtends. Miss M vindt het hier enorm leuk. Ze is ongelooflijk vrolijk en speelt zoet.

We zijn afgelopen woensdag naar de RAI geweest voor de griepprik. Ze vertelden ons dat het gevaarlijk is voor kinderen met kippenei allergie. Weten wij veel. Heeft ze ooit eieren gehad? Denk het niet. Toch maar geen risico nemen. Terug naar huis. Omelet gebakken en klein beetje gevoerd. Ze ging niet in shock. Pfffew. Volgende dag prik gehaald bij huisarts. Ze vond het niet zo eng.

Verder hebben we nog niet veel gedaan. We zijn vooral veel in en om het huis. Op de momenten dat ze slaap snel het huis opruimen, aankomstkaartjes schrijven en andere noodzakelijke dingen regelen.

Wat heeft ze al geleerd sinds ze hier is?

– Kusjes geven (ze steekt dan wel steeds haar tong uit, getver, zo’n natte lap)

– Zwaaien (althans, haar arm gaat 5 cm omhoog en haar vingers maken onlogische bewegingen)

– Uit een tuitbeker drinken

– Groentehapjes eten

Het is negen uur. We gaan naar bed. Want als je om 5 uur opstaat, dan wil het wel. Wie had dat ooit gedacht. Jasper en Tina om negen uur naar bed. Wordt vervolgd. Pb280211klein